Radioterapi semakin berkembang ke arah prosedur berpandukan MR dan adaptif. Lagendijk et al. (Nature Reviews Clinical Oncology, 2014) menunjukkan kepentingan mengintegrasikan pengimejan dan terapi.
Pada masa hadapan, bahan-bahan perlu tepat dari segi dosimetri dan sangat serasi dengan teknik pengimejan seperti CT atau MRI. Pembentukan artifak atau nilai ketumpatan yang tidak jelas boleh menyukarkan perancangan dan pengesahan terapi serta membawa kepada ketidakpastian dalam pengiraan dos. Ciri ini menjadi semakin penting dalam konteks radioterapi adaptif, di mana pengimejan dan rawatan semakin berkait rapat antara satu sama lain. Oleh itu, bahan bolus perlu menawarkan sifat fizikal yang stabil dan boleh diulang sepanjang tempoh rawatan. Pada masa yang sama, aspek seperti kebersihan, kebolehgunaan semula dan penggunaan mesra pesakit semakin mendapat perhatian. Melihat kepada masa depan radioterapi, jelas bahawa bahan bukan sahaja perlu berfungsi, tetapi juga perlu bersepadu secara optimum dengan aliran kerja digital yang berpandukan imej.