Radiotherapie evolueert steeds meer richting MR-geleide en adaptieve procedures. Lagendijk et al. (Nature Reviews Clinical Oncology, 2014) tonen het belang aan van de integratie van beeldvorming en therapie.
Materialen zullen in de toekomst zowel dosimetrisch precies als sterk compatibel met beeldvormingstechnieken zoals CT of MRI moeten zijn. Artefactvorming of onduidelijke dichtheidswaarden kunnen de planning en verificatie van de therapie bemoeilijken en leiden tot onzekerheden bij de dosisberekening. Deze eigenschap wint vooral aan belang binnen adaptieve radiotherapie, waar beeldvorming en behandeling steeds nauwer met elkaar verweven raken. Bolusmaterialen moeten daarom stabiele en reproduceerbare fysische eigenschappen bieden gedurende de volledige behandelperiode. Tegelijkertijd komen aspecten als hygiëne, herbruikbaarheid en patiëntvriendelijk gebruik steeds meer op de voorgrond. Met het oog op de toekomst van radiotherapie blijkt dat materialen niet alleen functioneel moeten zijn, maar ook optimaal moeten kunnen worden geïntegreerd in digitale, beeldgestuurde workflows.