Τα κενά αέρα μεταξύ του υλικού bolus και του δέρματος αποτελούν ένα γνωστό πρόβλημα στην ακτινοθεραπεία. Μελέτες δείχνουν ότι ακόμη και ένα μικρό κενό αέρα μπορεί να μειώσει τη δόση επιφανείας κατά 10–20% (π.χ. Butson et al., 2000). Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε υποδοσολογία του όγκου-στόχου και να επηρεάσει αρνητικά την ποιότητα της θεραπείας.

Το BolusCare ελαχιστοποιεί αυτόν τον κίνδυνο χάρη στην ευέλικτη προσαρμογή του στην ανατομία του ασθενούς και εξασφαλίζει ομοιόμορφη επαφή χωρίς κενά αέρα.

Επιπλέον, τα κενά αέρα μπορούν να επηρεάσουν την κατανομή της δόσης και σε βαθύτερα στρώματα ιστών, αλλοιώνοντας έτσι τη σχεδιασμένη γεωμετρία της θεραπείας. Ο κίνδυνος τέτοιων ανομοιογενειών είναι ιδιαίτερα αυξημένος σε ανατομικά πολύπλοκες περιοχές ή όταν η επιφάνεια του δέρματος είναι ανώμαλη. Η ανεπαρκής προσαρμογή του bolus μπορεί επίσης να οδηγήσει σε διακυμάνσεις μεταξύ των συνεδριών, εάν η θέση του ασθενούς διαφέρει ελαφρώς από ημέρα σε ημέρα. Αυτό περιορίζει την επαναληψιμότητα της θεραπείας και μειώνει τη θεραπευτική ασφάλεια. Η αξιόπιστη αποφυγή των κενών αέρα αποτελεί επομένως βασικό παράγοντα για ακριβή και συνεπή ακτινοθεραπεία.